Filia nr 23,
Bytom, ul. Łużycka 12
Moderator: Karina Maczuga

 

Dyskusyjny Klub Książki „Niedosyt” rozpoczął działalność 9 grudnia 2010 roku. Po długich namysłach Klub otrzymał nazwę „NIEDOSYT” (od niedosytu czytania). Na pierwsze spotkanie przyszło siedem pań, obecnie Klub liczy jedenaście członkiń i spotyka się średnio co półtora miesiąca w Placówce Filialnej Nr 23 przy ul. Łużyckiej 12 w Bytomiu. W ciągu siedmiu lat istnienia Klubu została omówiona imponująca liczba pięćdziesięciu książek – zarówno z literatury pięknej (poezja i powieści) jak i literatury popularnonaukowej (reportaże, biografie, książki podróżnicze) współczesnych autorów polskich i zagranicznych. Spotkania są okazją do dyskusji o książkach, dzielenia się wrażeniami po ich przeczytaniu ale również do rozmów o szeroko pojętej kulturze i po prostu o życiu. Dyskusjom towarzyszy zawsze słodki poczęstunek.

W ciągu tych lat Klub bardzo się zintegrował, klubowiczki lepiej się poznały, śmielej dzielą się swoimi poglądami i opiniami. Po jednym ze spotkań, na którym omawiana była powieść pt „Traktat o łuskaniu fasoli” Wiesława Myśliwskiego zostało wybrane motto, które towarzyszy spotkaniom Klubu:

Książka, to także świat, i to świat, który człowiek sobie wybiera, a nie na który przychodzi.


Klubowiczki nie tylko spotykają się na dyskusjach literackich w bibliotece, ale aktywnie uczestniczą w różnych wydarzeniach kulturalnych, organizując wspólne wyjazdy na Śląskie Targi Książki w Katowicach, wycieczkę do Giszowca (po przeczytaniu książki pt. „Czarny ogród” Małgorzaty Szejnert) i biorąc udział w organizowanych w MBP w Bytomiu spotkaniach autorskich.

Taką forma spędzania czasu warta jest polecania wszystkim lubiącym czytać i mającym potrzebę podzielenia się wrażeniami po przeczytanych lekturach.

 

spotkanie: maj 2017
KATARZYNA WIELKA. GRA O WŁADZĘ

18 maja spotkanie Klubu poświęcone zostało powieści historycznej pt. „Katarzyna Wielka. Gra o władzę” Ewy Stachniak. Autorka jest kanadyjską pisarką polskiego pochodzenia, absolwentką filologii angielskiej Uniwersytetu Wrocławskiego i Uniwersytetu McGill w Montrealu. Od 1986 roku mieszka w Kanadzie. Karierę pisarską zaczęła od opowiadań publikowanych w kanadyjski\kich magazynach. Jest autorką powieści „Koneczne kłamstw”, „Ogród Afrodyty”. Wybrana przez nas książka to zbeletryzowana biografia carycy Katarzyny Wielkiej opowiedzianej z punktu widzenia dwórki Warwary, która jest zausznicą i szpiegiem na dworze carycy Elżbiety... Walki o władzę widzianej przez pryzmat podsłuchanych rozmów. Wielka historia widziana przez dziurkę od klucza Pełna intryg i namiętności opowieść Warwary – sprytnej, bezwzględnej, która szybko pnie po szczeblach dworskiej kariery. Powieść ukazuje polityczną grę, gdzie każda słabość może być wykorzystana przez przeciwników. Dwór carycy Elżbiety, poprzedniczki Katarzyny Wielkiej jest pełen szaleństw, intryg, przepychu, który ma swoje zasady, do których trzeba się dostosować. Postać Katarzyny Wielkiej ukazana w powieści można odebrać dwojako, jako ofiarę intryg jej własnej matki, później carskiego dworu, gdy przybywa tam jako piętnastoletnia niemiecka księżniczka, jeszcze dziecko, aby poślubić niedojrzałego Piotra, następcę tronu lub jako bezwzględną graczkę, która dostosowuje się do reguł jakie panują na dworze. Wiadomo jest to tylko powieść, którą część naszego grona oceniła dosyć krytycznie, ale skłoniła do sięgnięcia do innych źródeł historycznych, aby rozszerzyć wiadomości na temat historii Rosji XVIII wieku, a przede wszystkim na temat postaci Katarzyny, która później stała się jedną z najwybitniejszych władczyń Europy i twórczynią potępi Rosji i przeszła nie tylko do historii jako wybitna władczyni, ale również ze względu na bujne życie osobiste.


Na następne spotkanie zapraszam 22 czerwca na godzinę 10.00. Tym razem została wybrana lektura „wakacyjna” pt. „Podróże małe i duże czyli jak staliśmy się światowcami” Wojciecha Manna i Krzysztofa Materny.

 

spotkanie: kwiecień 2017
KSIĄŻKI WARTE POLECENIA

W dniu 27.04.2017 r. spotkanie Dyskusyjnego Klubu Książki „Niedosyt” wyglądało trochę inaczej niż do tej pory. Tym razem na spotkanie klubowiczki przyniosły własne książki, które ich zdaniem są warte polecenia.
Spotkanie Klubu odbyło się kilka dni po Światowym Dniu Książki i krótko po ogłoszeniu przez Bibliotekę Narodową raportu na temat Stanu czytelnictwa w Polsce za rok 2016

 


W trakcie spotkania nie mogłyśmy nie nawiązać do dosyć smutnych statystyk na temat czytelnictwa w Polsce: w 2016 roku: 63% Polaków nie przeczytało ani jednej książki!
Niewielkim pocieszeniem jest to, że od 2015 roku czytanie książek nie spadło i utrzymuje się na poziomie 37 %.
Obcowanie z literaturą wzbogaca człowieka i to dosłownie pod każdym względem.
Książki dostarczają nam wiedzy, rozrywki, a także uwrażliwiają nas na wiele aspektów życia
i pozwalają spędzić czas, zapominając o wszystkim, co nas otacza.
Hołdując wybranemu cytatowi z powieści Wiesława Myśliwskiego pt. „Traktat o łuskaniu fasoli”, które towarzyszy naszym spotkaniom, że „Książka to także świat, i to świat, który człowiek sobie wybiera, a nie na który przychodzi” każda klubowiczka zaprezentowała przyniesioną przez siebie książkę.
Prezentowane książki – różne w gatunku, to powieści, listy, album malarski z obrazami meksykańskiej malarki Fridy Kahlo - świetne uzupełnienie powieści „Diego i „Frida” , powieść kryminalna poczytnego pisarza Remigiusza Mroza, listy francuskiej intelektualistki pisarki Simone de Beauvoir do mało znanego psiarza amerykańskiego Nelsona Algerna, dzienniki rosyjskiej pisarki - symbolistki Zinaidy Gipppius, ciekawa historia Żydów krakowskich, przejmująca opowieść Grażyny Jagielskiej o życiu z korespondentem wojennym i leczeniu stresu bojowego, powieść psychologiczno - obyczajowa o starości i trudnych relacjach matki i córki, czy powieść inspirowana historiami dawnych pasażerów tzw. „sierocych pociągów”.

Podaję listę książek, dla tych, którzy chcieliby sięgnąć po te pozycje i się z nimi zapoznać:
„Diego i Frida” J. M. Le Clezio
„Kahlo” Gerry Souter
„Miłość z kamienia” Grażyny Jagielskiej
„ Kasacja” Remigiusza Mroza
„Ekspozycja” Eugeniusza Mroza
„ Dzienniki petersburskie. Dzienniki warszawskie” Zinaidy Gippius
„Listy do Nelsona Algrena” Simone de Beauvoir
„Szepty” Ireny Matuszkiewicz
„Tate, jedziemy do Krakowa „Leszka Mazana i Andrzeja Czumy
„Sieroce pociągi” Christiny Baker – Kline

Następne spotkanie Klubu zaplanowane zostało na 18 maja na godzinę 10.00.
Spotkanie poświęcimy książce pt. „Katarzyna Wielka. Gra o władzę” Ewy Stachniak.

spotkanie: marzec 2017
MAKSIMUM SŁÓW, MINIMUM TREŚCI

Niestety do takiego wniosku doszło nasze grono po przeczytaniu powieści pt. „Bokserka” Grażyny Plebanek. To powieść obyczajowa z nurtu literatury feministycznej. Grażyna Plebanek jest autorką powieści „Nielegalne związki”, „Dziewczyny z Portofino”, „Przystupa”, pracowała jako dziennikarka m.in. w „Gazecie Wyborczej”, „Wysokich obcasach”, „Lampie”, „Newsweeku”, obecnie wraz z Sylwią Chutnik publikuje felietony w „Polityce”... Mieszkała w Sztokholmie, obecnie mieszka w Brukseli.
Powieść Grażyny Plebanek nas rozczarowała. „Bokserka“ to opowieść o Emilii – Lu, kobiecie, która jest zagubiona, ale szuka, zadaje pytania i chce się stać kobietą niezależną i wyzwoloną „Bokserka” rozgrywa się w mieście nomadów – tak określa Brukselę jej czarnoskóry kochanek. Lu codziennie przygląda się liście współlokatorów, na której znajdują się nazwiska obce i egzotyczne, Emilia - tytułowa bokserka – przepełniona emocjami i seksualnością za wszelką cenę chce być inna, oryginalna i wyzwolona, ale nie pomagają jej ani bokserskie rękawice, ani poszukiwanie spełnienia seksualnego w nieodpowiednich związkach. Bohaterka „Bokserki” szuka zaspokojenia potrzeb seksualnych i codziennej pustki, wikłając się w kilku romansach, lawirująca między mężczyznami, jednocześnie stara się przezwyciężyć swoje słabości Bohaterka trenuje boks,. dziewczyny na ringu uczą się symbolicznie walczyć razem. Kobieca wolność w wydaniu G. Plebanek nie jest niczym odkrywczym, wręcz przeciwnie wpycha kobiety w stereotypy... Jedyna wartością powieści jest to, że autorka wnikliwie przygląda się kwestii obcości, stara się zdefiniować problem współczesnej emigracji. W „Bokserce” jest to wyjątkowo mocno wyeksponowane.


Książka została wydana przez wydawnictwo W.A.B. w serii „Z miotłą”.


Na następne spotkanie Klubu zapraszam 27 kwietnia 2017 roku na godzinę 10.00. W związku z tym, że do tej pory Biblioteka Śląska nie przysłała zamówionych tytułów na nowy sezon 2017, tytuł książki do omówienia na planowane spotkanie zostanie podany klubowiczom w późniejszym terminie. W przypadku, jeśli książki nie zostaną przysłane na planowane spotkanie, ustalono wstępnie, że każdy klubowicz przyniesie swoją książkę, która jego zdaniem warta jest polecenia.

Zapraszam

Moderator DKK „Niedosyt” Karina Maczuga


 

spotkanie: luty 2017
ŻYCIE CODZIENNE W KARACZI

2 lutego 2017 roku, po raz pierwszy w nowym roku spotkał się Dyskusyjny Klub Książki Niedosyt, aby „pojechać” w literacką podróż do Pakistanu, dzięki wybranej książce pt. „Zwyczajne pakistańskie życie” Joanny Kusy.
Autorka – Polka jest żoną Pakistańczyka, od dziewięciu lat mieszka w Karaczi – największym mieście Pakistanu. W swojej książce opisuje swoje życie w kraju pełnym sprzeczności: świata bogactwa i skrajnej biedy. Poznaje bogatą kulturę zwyczaje często niezrozumiałe dla Europejczyków ciężkostrawną, tłustą kuchnię z ostrymi przyprawami. Pisze o swoim codziennym życiu, co jada, w co się ubiera, o rodzinie, o problemach i radościach, o wchodzeniu w świat Orientu z pokorą, ale wiernej swoim wartościom opartych na chrześcijaństwie, o podobieństwach i różnicach w Biblii i Koranie Autorka obserwuje świat muzułmański, którego staje się częścią, uczestniczy w ich świętach. Z początku wydaje jej się wszystko dziwne, nie do przyjęcia, choćby sposób ubierania się Pakistanek, szczelnie przykrywających cale ciała w nieznośnym, męczącym upale. Staje się częścią stale przebywającej ze sobą dużej rodziny.
Jest to relacja szczęśliwej kobiety, która ma kochającego i tolerancyjnego męża, udane dziecko. I co najważniejsze zaakceptowała świat, w którym przyszło jej żyć i została zaakceptowana. Autorka skupia się na życiu codziennym beż wnikania w meandry polityki, czy historii Pakistanu.
Książka napisana jest prostym stylem,, zawiera ciekawe informacje na temat mieszkańców, zwyczajów, mody, jednym słowem codzienności. W książce nie ma drastycznych, wstrząsających historii, autorka napomyka czasami o niebezpieczeństwach, strzelaninach, zamachach.

Autorka pisze:
„Miałam dużo szczęścia. U początków i w tle wszystkiego, o czym piszę, jest i wiara, i miłość, która naprawdę przenosi góry, skoro przeniosła mnie do Pakistanu. Pokochałam też Karaczi, którego bez Wasima nigdy nie wybrałabym na przeprowadzkę. Karaczi fascynuje, przeraża, męczy. Mówi się czasem, że jest nieludzkie. Dla mnie jest przejmująco prawdziwe. I uzależnia. Już zawsze będę z Karaczi. Gdy opuszczam to miasto, tęsknię okrutnie. Życie w Pakistanie przypomina mi grę w ciuciubabkę. Wydaje mi się, że już prawie go mam, prawie rozumiem i mogę być czegoś pewna, a on mi ucieka. Dlatego nigdy nie jest nudno.”

Książka została wydana przez Państwowe Wydawnictwo Naukowe w serii „Bieguny”.



Następne spotkanie Klubu zaplanowane zostało na 6 marca na godzinę 10.00, na którym będziemy rozmawiać o książce pt. „Bokserka” Grażyny Plebanek.

Moderator DKK „Niedosyt”
Karina Maczuga


 

spotkanie: grudzień 2016
AUDREY W DOMU. WSPOMNIENIA O MOJEJ MAMIE. PRZEPISY, ZDJĘCIA, PRYWATNE HISTORIE Z ŻYCIA AUDREY HEPBURN.

Na ostatnie spotkanie Dyskusyjnego Klubu Książki „Niedosyt” w 2016 roku wybrałyśmy książkę pt. „Audrey w domu. Wspomnienia o mojej mamie. Przepisy, zdjęcia, prywatne historie z życia Audrey Hepburn” Luca Dottiego.

Autor wspomnień – Luca Dotti to syn gwiazdy kina amerykańskiego Audrey Hepburn. Z wykształcenia grafik i projektant, mieszka w Rzymie i prowadzi fundację imienia Audrey Hepburn, która zajmuje się pomaganiem biednym dzieciom na świecie. Kontynuuje dzieło swojej matki, która była ambasadorem dobrej woli UNICEF.

Któż z nas nie widział „Rzymskich wakacji”, „Śniadania u Tiffaniego”, „My fair lady”, „Wojny i pokoju”, w których bohaterka wspomnień była niekwestionowaną gwiazdą. Autor kreśli subtelny, delikatny portret swojej ukochanej matki., która dla niego nie była sławną aktorką,, ikoną mody ale po prostu gospodynią domową, ogrodniczką i przede wszystkim mamą. Książka jest napisana w formie wspomnień syna, przeplatanych ulubionymi przepisami kulinarnymi aktorki, anegdotami z życia rodzinnego, opisami domów , w których mieszkali w Rzymie i Szwajcarii.. Prywatnie gwiazda była wielką miłośniczką czekolady. Dzięki książce można poznać życie prywatne pełnej uroku i wdzięku Audrey Hepburn , pooglądać piękne i zdjęcia i skorzystać z zamieszczonych w książce przepisów. W trakcie dyskusji nasze grono doszło do wniosku, że dużą zaletą tej książki jest język i wysoka kultura, jakim jest napisana, bez epatowania skandalami. Gwiazda nie była celebrytką i ceniła zacisze domowe.


Spotkanie przebiegło w świątecznej atmosferze, w trakcie spotkania częstowałyśmy się pysznymi pierniczkami, a wybrana lektura posłużyła niektórym z nas do wykorzystania zamieszczonych przepisów w swojej kuchni. Przy okazji koniec roku to czas podsumowań, na dziewięciu spotkaniach Klubu omówionych zostało dziewięć ciekawych książek. Klub uczestniczył w spotkaniu autorskim z Anną Janko, w październiku wspólnie odwiedził Śląskie Targi Książki w Katowicach.


Następne spotkanie Klubu zaplanowane jest na 2 lutego 2017 roku na godzinę 10.00. Na to spotkanie wybrana została książka pt. „Zwyczajne pakistańskie życie” Joanny Kusy.

W imieniu Klubu życzę wszystkim pogodnych i spokojnych Świąt Bożego Narodzenia oraz pomyślności w nadchodzącym Nowym Roku.

Moderator DKK „Niedosyt”
Karina Maczuga


 

spotkanie: listopad 2016
HISTORIA O STRACHU I KRZYWDZIE BEZBRONNYCH

Na listopadowe spotkanie DKK „Niedosyt” została wybrana powieść pt. „Góra Tajget” Anny Dziewit-Meller
Tytułowa Góra Tajget, to wg przekazów Plutarcha – góra w starożytnej Sparcie, która była miejscem służącym do selekcji niepełnosprawnych dzieci.
Akcja powieści toczy się wokół śląskiego szpitala psychiatrycznego, gdzie w czasie II wojny światowej dokonywano morderstw na dzieciach.
To książka o strasznych tajemnicach, o których ludzie nie chcą opowiadać. Bohaterowie książki selekcjonują swoje wspomnienia. Jeden z bohaterów – Sebastian, żyjący w XXI wieku drży w sensie dosłownym i przenośnym o maleńką córeczkę, ale to także symboliczny strach Ślązaków, którzy uciekli w jednio niebezpieczeństwo w drugie. Śląsk to symboliczny środek, gdzie zło nabrało wielu wymiarów i tkwi w podświadomości kolejnych pokoleń... Kameralna opowieść o tym, że potrzeba ogromnej odwagi, by po prostu żyć. Dorośli kontra dzieci, piekło na Ziemi stworzone przez nieludzkie systemy i ideologie i winni, którzy nie ponieśli kary (przykład profesor Gertrudy Luben, która przeprowadzała eksperymenty na małych pacjentach).
Wątki współczesne przeplatają się z wojennymi. Fikcyjne postacie mają swoje pierwowzory w rzeczywistości.
Opowieść o najsłabszych ofiarach hitleryzmu – bezbronnych dzieciach, w osobach małego Rysia i Zefki.
Opowieść o winie i karze, katach i ofiarach.
Książka wstrząsająca, która budzi emocje, nie da się jej zapomnieć. To książka również dla tych, którzy interesują się historią Górnego Śląska. Napisana pięknym stylem i językiem, duże partie książki napisane gwarą śląską.
Następne spotkanie Klubu zaplanowano na 15 grudnia br. na godzinę 10.00. Tym razem będziemy rozmawiać o książce pt. „Audrey w domu” Luca Dottiego.


Moderator DKK „Niedosyt”
Karina Maczuga


 

spotkanie: październik 2016
KOBIECA PRZYJAŹŃ PODSZYTA NIENAWIŚCIĄ

Przedpołudnie, 20 października DKK „Niedosyt” spędził na dosyć burzliwej dyskusji nad książką pt. „Rówieśniczki” Katarzyny Tubylewicz.
Współczesna powieść obyczajowa autorki, mieszkającej od kilkunastu lat w Szwecji, tłumaczki, dziennikarki i byłej dyrektorki Instytutu Polskiego w Sztokholmie opowiadająca o losach trzech przyjaciółek, które po latach spotykają się w Sztokholmie.
Powieść o kobiecej przyjaźni podszytej nienawiścią i dojrzewaniu po czterdziestce.
W tle jest konserwatywna Polska i liberalna, ale nie pozbawiona hipokryzji Szwecja
W opisanym świecie odbijają się problemy współczesnego świata takie jak problemy relacji między płciami, rasizm i brak tolerancji., hipokryzja. Pomimo tego, iż większość akcji toczy się w Sztokholmie, jest to także ironiczna opowieść o współczesnej Polsce.
Bohaterki – Joanna jest znudzoną żoną polskiego dyplomaty, - karierowicza Na przekór światu sztywnych konwenansów oraz źle ukrywanej ksenofobii swojego otoczenia Joanna coraz częściej odwiedza imigranckie dzielnice., gdzie spotyka się z młodym imigrantem.
Zofia to przestraszona emigrantka, której marzy, aby zostać Szwedką. Jej obecne życie jest na pozór ułożone,jednak czuje się w Szwecji wyobcowana.
Sabina jest konserwatywną dziennikarką katolickiego pisma, osobą apodyktyczna, przekonaną zawsze o swoich racjach, która nie przyjmuje do wiadomości wyborów syna i zwolnienia z pracy.
Przy okazji należy również wspomnieć, że Katarzyna Tubylewicz, która jest promotorką czytelnictwa w Polsce i Szwecjo i znalazła się w grupie autorów, która opublikowała na łamach „Gazety Wyborczej" apel pod znamiennym tytułem „Alice Munro nie miałaby u nas szans", „w którym, cytuję,” ubolewając nad skandalicznie niskim poziomem czytelnictwa w Polsce (do nieprzeczytania ani jednej książki w roku przyznaje się 60% społeczeństwa), zarzucali literackiemu światkowi snobizm i elitaryzm, każący z nieukrywaną pogardą patrzeć w kierunku tzw. literatury popularnej. Przekonywali, że pomiędzy arcydziełem i chłamem produkowanym tylko dla zysku jest miejsce – w Polsce wciąż pustawe – na porządnie skonstruowaną i dającą do myślenia literaturę środka, przystępną i atrakcyjną dla szerokich rzesz czytelników”.


Autorka jest pomysłodawczynią i współredaktorką akcji propagującej czytelnictwo pt. „Szwecja czyta, Polska czyta”oraz autorką książki o tym samym tytule.
Następne spotkanie Klubu odbędzie się 24 listopada 2016 roku o godzinie 10.00, na którym porozmawiamy o książce pt. „Góra Tajget” Anny Dziewit-Meller.

 
Moderator DKK „Niedosyt”


 

spotkanie: wrzesień 2016
TUWIM. WYLĘKNIONY BLUŹNIERCA




Na pierwszym powakacyjnym spotkaniu Dyskusyjny Klub Książki „Niedosyt” dyskutował nad książką pt. „Tuwim. Wylękniony bluźnierca” Mariusza Urbanka. Mariusz Urbanek – pisarz, dziennikarz, jest autorem kilkunastu książek , m. in. biografii pt. „Wieniawa. Szwoleżer na Pegazie”, „Zły Tyrmand”, „Broniewski. Miłość, wódka, polityka”, „Brzechwa nie dla dzieci”.
W powszechnej świadomości Julian Tuwim (1894-1953) pozostaje przede wszystkim jako twórca wierszy dla dzieci, któż nie czytał „Słonia Trąbalskiego”, „Lokomotywy”, czy wiersza o roztargnionym panu Hilarym pt: „Okulary”.
Książka Mariusza Urbanka ciekawie przedstawia zawiłą biografię i kulisy twórczości poety, autora tekstów kabaretowych i piosenek, tłumacza, bibliofila, lingwisty, kolekcjonera i celebryty.
Przedwojenna endecka prasa nieustannie atakowała poetę kwestionując polskość wierszy, wytykając poecie żydowskie pochodzenie. Dochodziło nawet do absurdalnych ataków na poetę, wzywając rodziców, aby nie dali się uwieść z pozoru uroczym wierszom dla dzieci, tylko zapoznali się z treścią, a przede wszystkim z nazwiskiem autora i obronili dzieci przed „bolszewicką zarazą” Ortodoksyjni Żydzi, uważali; go zdrajcę odcinającego się od swoich korzeni.
Do końca życia nazywał polszczyznę swoją ojczyzną. Pojęcie ojczyzna polszczyzna wykorzystał
w swoich programach prof. Jan Miodek.



Tuwim przez całe życie czuł się napiętnowany – w dzieciństwie cierpiał z powodu znamienia na policzku, problemów z nauką, szczególnie z matematyką, jako dorosły czuł się duchowo niezrozumiany, odrzucany i pogardzany, całe życie zmagał się z agorafobią.
Był barwną osobowością 20 lecia międzywojennego, porównywany do Adama Mickiewicza,
w tym okresie napisał najwybitniejsze utwory. Wraz z Antonim Słonimskim, Janem Lechoniem, Jarosławem Iwaszkiewiczem i Kazimierzem Wierzyńskim tworzył słynną grupę poetycką „Skamander.” II wojnę spędził na emigracji w USA i Brazylii, po wojnie, wykazał się bezgranicznym oddaniem nowemu ustrojowi i jego przywódcom, zaraził się komunizmem.
Nazywano go księciem poetów, jego poemat pt. „Kwiaty polskie” (napisany na emigracji) porównywany jest do „Pana Tadeusza” A. Mickiewicza, Napisał wiele wierszy i piosenek m. in „Miłość ci wszystko wybaczy”, „To ostatnia niedziela” śpiewane przez Hankę Ordonównę, „Grand Valse Brillante” śpiewany przez Ewę Demarczyk, „Wspomnienie” z muzyką Czesława Niemena.
Całe życie nie zgadzał się na zło, niesprawiedliwość, stawał w obronie słabszych i biednych.



Po wojnie założył fundację wspierającą biedne dzieci i szkoły.
Całe życie bluźnił bogom, światu, ludziom. W „Grand Valse Brillant: napisał o sobie „wylękniony bluźnierca” (stąd tytuł książki).
W „Balu w operze” krytykował sanacyjny rząd za roztrwonienie daru wolności, okazało się,że .utwór jest wciąż aktualny w opisywaniu rzeczywistości Polski. Zaskakujące jest to, że nawet muzycy punkowi odkryli teksty Tuwima dla siebie. Jego twórczość okazała się ponadczasowa, a problemy w niej zawarte wciąż aktualne.
Był bratem Ireny Tuwim - tłumaczki, „Kubusia Puchatka” A. A. Milne'a.


Na następne spotkanie Klubu zapraszam 20 października 2016 r. na godzinę 10.00.
Będziemy rozmawiać o książce pt. „Rówieśniczki” Katarzyny Tubylewicz.


Moderator DKK „Niedosyt”
Karina Maczuga


 

spotkanie: czerwiec 2016
WSPOMNIENIA O MAGDALENIE SAMOZWANIEC



W upalne czerwcowe przedpołudnie, ostatni raz przed wakacjami spotkał się Dyskusyjny Klub Książki „Niedosyt”, aby podyskutować o książce Rafała Podrazy pt. „Córka Kossaka. Wspomnienia o Magdalenie Samozwaniec”.
To druga w dorobku tego autora (prywatnie spokrewnionego z Magdaleną Samozwaniec) książka o tej pisarce Na książkę składają się wspomnienia (nie zawsze pochlebne) członków najbliższej rodziny, znajomych, przyjaciół, listy, zdjęcia i anegdoty.
Autorka żyła w latach 1894-1972, była córką słynnego malarza Wojciecha Kossaka, wnuczką Juliusza Kossaka i siostrą sławnej poetki Marii Pawlikowskiej – Jasnorzewskiej, walczyła piórem z hipokryzją, zakłamaniem i kołtuństwem, tropiła nonsensy. Kiedy kończyła pisać książkę o swej sławnej siostrze pt. „Zalotnica niebieska”, powiedziała że chciałaby, aby ktoś też o niej napisał taką książkę, wybrała już tytuł „Magdalena, córka Kossaka”. Czterdzieści lat po jej śmierci, została wydana książka jej poświęcona właśnie o tym tytule autorstwa Rafała Podrazy.
Wśród wspominających pisarkę pojawia się cała galeria znanych postaci ze świata literatury i sztuki: m.in. Jarosław Iwaszkiewicz, Kira Gałczyńska, Seweryna Szmaglewska, Irena Krzywicka, Eryk Lipiński, Stefania Grodzieńska. Pisarka miała niesamowite poczucie humoru, w swojej powieści pt. „Na ustach grzechu” sparodiowała powieść pt. „Trędowata” Heleny Mniszkówny. Dużo zamieszania w tzw. wyższych sferach wywołały jej książki „Błękitna krew” i „Maria i Magdalena”.
Z ciekawostek, w życiorysie pisarki jest też ślad bytomski, w Urzędzie Stanu Cywilnego w Bytomiu brała ślub z dwadzieścia lat młodszym Zygmuntem Niewidowskim, z którym przeżyła trzydzieści lat. W Bytomiu bywała bardzo często, odwiedzając swoją szwagierkę Irenę Skonieczną, której wspomnienia są również w tej książce zamieszczone.
Można o Magdalenie Samozwaniec powiedzieć, że była na owe czasy celebrytką, bardzo dbała o siebie, ukrywała swój rok urodzenia, lubiła bywać w wielkim świecie, uwielbiała podróże, zwiedziła kawał świata, ale przede wszystkim była zdolną pisarką – satyryczką. Na jej spotkania autorskie przychodziły tłumy czytelników.
Milo nam się rozmawiało na temat Magdaleny Samozwaniec, ale również jej rodziny- słynnych Kossaków i siostry - poetki Marii Pawlikowskiej Jasnorzewskiej.
Na następne spotkanie Klubu zapraszam dopiero po wakacjach, 22 września na godzinę 10.00. Będziemy rozmawiać o książce Mariusza Urbanka pt. „Tuwim. Wylękniony bluźnierca”.